Vatan Şehitlerin Emaneti
Bir gece çöktü Anadolu’nun üstüne,
Ufuklar kan rengi, gökler kurşun,
Düşman orduları dört yandan yürürken,
Bir millet ayağa kalktı,
Bir millet yeniden doğdu.
Toprak titredi atların nalından,
Dağlar yankılandı savaş naralarından,
Karanlığı yardı süngülerin parıltısı,
Ve göğün altında tek bir yürek attı:
VATAN!
Önde Mehmetçik,
Ardında dualarla ağlayan analar,
Göğsünde iman, elinde silah,
Dudaklarında tekbir…
ALLAHU EKBER!
Ve Anadolu’nun dağları cevap verdi:
ALLAHU EKBER!
—
ÇANAKKALE
Gök karardı Çanakkale’de,
Deniz demir gemilerle kaplandı.
Ufukta düşman donanmaları,
Kıyıda Mehmetçiğin sarsılmaz iradesi vardı.
Toplar konuştu!
Yer gök birbirine karıştı.
Deniz kabardı,
Kayalar parçalandı,
Siperler ateş altında kaldı.
Ama o gün
Bir milletin yüreği susturulamadı.
Düşman ilerledi…
Mehmetçik bekledi.
Bir emir geldi:
“Süngü tak!”
Bir anda binlerce süngü
Güneş gibi parladı.
Ve Mehmetçik siperden fırladı.
Ölümün üzerine!
Bir adım…
Bir adım daha…
Toprağın altında mermiler,
Üstünde kurşun yağmuru…
Ama geri dönen yoktu.
Çünkü arkalarında
Anadolu vardı.
Anneleri vardı.
Çocukları vardı.
Ve ezan vardı.
Bir Mehmet düştü…
Bayrağı arkadaşına uzattı.
Bir Mehmet daha düştü…
Onun yerini bir başkası aldı.
Siperler boşalmadı.
Çünkü o gün
Bir Mehmet’in yerine
Bin Mehmet doğuyordu.
Çanakkale’nin denizine
Nice yiğidin kanı karıştı.
Ve tarihin karşısına
Şu söz yazıldı:
“Geçilmez!”
Denizler geçemedi.
Çelik gemiler geçemedi.
Ordular geçemedi.
Çünkü karşılarında
Sadece askerler değil,
Vatanını canından aziz bilen
Bir millet vardı.
—
SAKARYA
Sonra savaş
Anadolu’nun kalbine yürüdü.
Sakarya’nın kıyıları
Top sesleriyle sarsıldı.
Günlerce…
Gecelerce…
Ateş durmadı.
Gökyüzü barut kokuyordu.
Toprak yarılmış,
Ağaçlar parçalanmış,
Siperler kanla dolmuştu.
Ama Mehmetçik
Bir adım geri atsa
Arkasında Ankara vardı.
Bir adım daha geri atsa
Arkasında Anadolu vardı.
Ve artık geri çekilecek yer yoktu.
Komutanın sesi yükseldi:
“Hattı müdafaa yoktur,
Sathı müdafaa vardır.
O satıh, bütün vatandır!”
Ve bütün vatan
Bir siper oldu.
Dağ siper oldu.
Taş siper oldu.
Köyler siper oldu.
Dereler siper oldu.
Ve insan yüreği
En büyük kale oldu.
Mehmetçik gecenin karanlığında
Sessizce mevzisine yürüdü.
Bir tarafta top sesleri…
Bir tarafta tekbirler…
Bir tarafta annelerin duaları…
Sabah olduğunda
Anadolu’nun ufkunda
Korkunun değil,
Direnişin güneşi doğdu.
Sakarya’nın suyu
Sanki tarihe şöyle haykırdı:
“Bu toprak geçilmez!”
Ve düşman geri çekildi.
Anadolu nefes aldı.
Ama savaş henüz bitmemişti.
Çünkü son söz
Henüz söylenmemişti.
—
BÜYÜK TAARRUZ
Sonra…
Sessizlik başladı.
Dağlarda sessizlik…
Ovalarda sessizlik…
Siperlerde sessizlik…
Ama bu sessizlik
Bir fırtınanın sessizliğiydi.
Gecenin karanlığında
Mehmetçik bekliyordu.
Silahlar hazırdı.
Süngüler takılıydı.
Gözler ufukta…
Kalpler Allah’a emanet…
Ve beklenen emir geldi.
İLERİ!
Bir anda Anadolu’nun dağları
Top sesleriyle sarsıldı.
Gökyüzü ateşle yarıldı.
Toprak titredi.
Ordular ileri atıldı.
Süvariler yıldırım gibi aktı ovalara.
Atların nal sesleri
Ufukları titretti.
Mehmetçik siperleri aştı.
Dağları geçti.
Dereleri geçti.
Geceyi geçti.
Önüne çıkan engelleri
İmanıyla, cesaretiyle aştı.
Ve sonunda
İzmir’e doğru uzanan yolda
Bir milletin bağımsızlık yürüyüşü başladı.
O gün yalnız bir ordu ilerlemiyordu.
O gün:
Şehitlerin ruhu ilerliyordu.
Anaların duası ilerliyordu.
Gazilerin yarası ilerliyordu.
Yetimlerin umudu ilerliyordu.
Ve ay yıldızlı bayrak
Zaferin rüzgârıyla yeniden yükseliyordu.
—
Ey şehit!
Sen yalnız savaş meydanında düşmedin.
Sen bu vatanın geleceğine düştün.
Kanından bayrak doğdu.
Duan göğe yükseldi.
Adın tarihe yazıldı.
Ey gazi!
Senin yaran
Bu milletin göğsünde taşıdığı madalyadır.
Ve biz bugün
Özgürce nefes alıyorsak,
Ezanı duyabiliyorsak,
Bayrağı görebiliyorsak,
Çocuklarımızı bu topraklarda
Hür büyütebiliyorsak,
Bunun ardında
Senin fedakârlığın vardır.
O yüzden yüksel ey ezan!
ALLAHU EKBER!
Göğün kubbesinde yankılan.
Dalgalan ey bayrak!
Ayınla, yıldızınla
Anadolu’nun üzerinde parılda.
Uyuyun ey şehitler!
Emanetiniz başımızın üstündedir.
Çünkü bu topraklar
Sıradan toprak değildir.
Burada Çanakkale’nin kanı,
Sakarya’nın direnişi,
Dumlupınar’ın zaferi vardır.
Burada anaların duası,
Gazilerin yarası,
Şehitlerin son nefesi vardır.
Ve bu milletin yüreğinde
Hâlâ o büyük ses yaşamaktadır:
ALLAHU EKBER!
VATAN SAĞ OLSUN!
BAYRAK GÖKLERDE DALGALANSIN!
ŞEHİTLERİN EMANETİ EBEDİYEN YAŞASIN!
Süleyman Özgüven