Sen Nasıl Bir Belasın
Sen nasıl bir belasın,
Nasıl bir kara yazısın be…
Nereden girdin hayatıma,
Nereden çıktın karşıma da
Böyle darmadağın ettin beni?
Ben sana ömrümü verdim,
Sen bana bir acı bıraktın.
Yıllarca sırtımda taşıdım sevdanı,
Gecemi gündüzüme kattım,
Bir gün olsun yüzümü kara çıkarmadın sanmıştım…
Meğer sen beni çoktan bırakmışsın.
Ömrümün baharıydı seninle geçen yıllar,
Şimdi bakıyorum da
Her tarafım kış, her tarafım ayaz.
Ben yuva kurarız diye uğraşırken,
Sen sessizce kapıyı çekip gittin.
Ulan insan hiç mi dönüp bakmaz
Arkasında bıraktığı yıkıntıya?
laan…
Niye sevdim seni, niye?
Hangi akla uyup gönlümü verdim?
Ben seni ömür bildim,
Sen beni bir günün hatırı kadar bile görmedin.
Lanet olsun seni gördüğüm güne,
Seni tanıdığım güne,
Sana sevdiğim dediğim güne…
Kitapsız…
Bunca yılın hatırı yok muydu?
Bunca emeğin, bunca gecenin,
Bunca sabrın hiç mi değeri yoktu?
Ben senin için
Kendimden vazgeçtim be.
Düştüğünde kaldırdım,
Yorulduğunda yanında durdum,
Kendi derdimi susturup
Senin derdine ortak oldum.
Şimdi ne kaldı elimde?
Bir avuç hatıra,
Bir yığın suskunluk,
Ve gecenin ortasında
İçimden kopan şu kahrolası soru:
Bunca yıl ne içindi?
Ne çok hayal kurmuşum meğer…
Ne çok yarını bugünden yaşamışım.
Ben geleceği seninle düşünmüşüm,
Sen geleceğinden beni silmişsin.
Canım yanıyor, evet…
Hem de öyle böyle değil.
Ama ağlayıp da kapına düşmeyeceğim.
Bir delikanlının gururu da vardır be!
Giden gider…
Ben kalan enkazın altında
Kendi kendimi çıkarırım.
Allah’ından bul emi,
Allah’ından bul vefasız…
Ben sana kötülük dilemem,
Ama ettiğin neyse
Vicdanınla baş başa kal.
Çünkü ben seni
Bir heves diye sevmedim.
Ömrümün en güzel yıllarını verdim.
Seninle yaşlanırım diye
Gençliğimi harcadım.
Şimdi sen yoksun.
Ben varım…
Biraz eksik,
Biraz kırık,
Biraz da sana öfkeli.
Ama hala ayaktayım.
Ve bir gün,
Şu yüreğimdeki yangın da diner.
Adın bir zamanlar canımı yakan
Bir kelime olarak kalır.
Sen benim kara yazım oldun ya…
Ben de bundan sonra
Kendi kaderimi kendim yazacağım.
Yıllarım boşa gitmiş olabilir,
Emeğim karşılıksız kalmış olabilir,
Sevdam yarım kalmış olabilir…
Ama ben boşa gitmedim.
Çünkü ben gerçekten sevdim.
Asıl kaybeden,
Böyle seven bir yüreği
Elinin tersiyle iten oldu.
Sen nasıl bir belâymışsın be…
Nasıl bir kara yazıymışsın…
Ama artık yeter.
Gittiğin yerde kal.
Ben kendi yaralarımı sarıp
Kendi yoluma gidiyorum.
Süleyman Özgüven