Hayalinle Yaşarım
HAYALİNLE YAŞARIM
Günaydın sevdiğim,
hoş geldin…
Senin için hayalimde kurduğum
sonsuz okyanusların,
ıssız ve bilinmeyen bir yerindeki
o küçük adaya hoş geldin…
Ve senin için
bu adaya kurduğum dünyama,
hoş geldin sevdiğim…
Burası sadece
seninle benim bildiğimiz bir yer.
Sadece senin ve benim olduğumuz,
gerçeklerden uzak,
bir hayalin eseri…
Buradan gemi geçmez,
uçak geçmez,
kimse ulaşamaz bize.
Kimse bulamaz bizi.
Çünkü ben bu dünyayı
senden başka kimse bilmesin diye kurdum.
Seni bir kez daha kaybetmemek için
kendime böyle bir dünya kurdum.
Tekrar hoş geldin sevdiğim…
Bu adada
güller, papatyalar, laleler
dört mevsim açar burada.
Çiçek hiç solmaz.
Rüzgâr burada şarkılar söyler,
ağaçlar dans eder,
deniz masmavi,
gökyüzü masmavidir…
Ne çok sıcak,
ne çok soğuk…
Dört mevsim ilkbahardır burada.
Çünkü sen üşüme diye,
sen hasta olma diye,
sen üşüyüp de benden uzak kalma diye
ben böyle bir dünya kurdum.
Burada yağmur bile
gözlerini üzmek için yağmaz.
Ayrılık yok burada,
hüzün yok,
keder yok…
Gözyaşlarına bile
izin vermedim bu adada.
Çünkü seni ağlarken görmekten
gerçek dünyada çok yoruldum.
Burada sadece sen varsın,
sadece ben…
Burada elin elimde,
gözlerin gözlerimde…
Burada bana öyle bir gül ki sevdiğim,
ben gerçek dünyada
kaybettiğim o gülüşünü
bir daha hiç aramayacağım.
Sen gittin ya sevdiğim…
Ben de hayallerimde
seninle yaşamaya başladım.
Kaç gündür uyanmıyorum,
inan bilmiyorum artık.
Belki bir gün,
belki bir gece
uyanacağım diye korkuyorum.
Çünkü gerçek dünya
senin olmadığın yer…
Ben oraya dönmek istemiyorum SEVDİĞİM, ben seninle el ele bir hayal boyu yaşamak istiyorum, ve bu hayal bir denizin keneranda, sen beyaz Ata, bende siyah bir ata binip, senin sonsuzluğa dört nala gitmek istiyorum sevdiğim,
Gerçek dünyadan uzak,
seninle benim olduğumuz
bu hayalin içinde
yaşamak istiyorum sadece.
Bırak kimse bulamasın bizi…
Bırak bu ada
sonsuzluğun ortasında,
kimsenin bilmediği
bir yer olarak kalsın.
Bırak dünya bizi unutmuş olsun.
Bırak herkes kendi hayatında yaşasın.
Ben burada
senin elini tutayım,
sen burada bana gül…
Ben sana bakayım,
sen bana bak…
Ve hiç kimse
bizi birbirimizden almasın.
Ve eğer bir gün
bu hayalin de sonu gelecekse,
eğer uyanmak zorunda kalacaksam
bu dünyaya…
Ben uyanmak istemiyorum sevdiğim.
Çünkü uyanmak,
senden bir kez daha ayrılmak demek.
Bir kez daha
sensiz kalmak demek.
Bir kez daha
seni kaybetmek demek.
Ben bunu kaldıramam…
Sonu ölüm bile olsa
ben senin olduğun yerde
ölmek istiyorum.
Çünkü ben bu dünyada
sensiz yaşamayı değil,
hayalimde bile olsa
seninle ölmeyi seçtim.
Belki bu dünyada
sana kavuşamadım…
Belki ellerini
sonuna kadar tutamadım.
Ama hiç olmazsa
hayalimde sen varsın.
Hiç olmazsa burada
sen gitmiyorsun.
Hiç olmazsa burada
ben seni kaybetmiyorum.
Hoş geldin sevdiğim…
Burası bizim dünyamız.
Burada sen gitmeyeceksin,
ben de seni
bir daha kaybetmeyeceğim.
Burada zaman duracak,
günler geçmeyecek,
çiçekler solmayacak…
Sen hep bana güleceksin,
ben hep sana bakacağım.
Ve dünya ne kadar uzak olursa olsun
biz burada
hep yan yana kalacağız.
Çünkü gerçek dünyada
seni kaybettim…
Ama hayalimdeki bu adada
seni yeniden buldum.
O yüzden…
Hoş geldin sevdiğim.
Burası hayalimdeki ada…
Burası seninle benim dünyamız.
Ve ben,
bu dünyadan bir daha uyanmak istemiyorum.
Süleyman Özgüven