Dostluğun Sesi 32.98.2026 21:30
Dostluğun Sesi
İle başlayan bir yol gibidir dostluk,
Yıllar geçse de silinmeyen iz olur.
Bir gün değil, ömür boyu yanında duran,
Dar zamanda omzuna yaslanan bir söz olur.
Dost dediğin, gülüşüne ortak değil sadece,
Gözündeki hüznü de görendir.
Herkes giderken sessizce uzaklara,
Elini bırakmadan yanında durandır.
Bazen bir çay başında susmaktır dostluk,
Bazen tek kelimeyle anlaşabilmektir.
Saatlerce konuşmadan bile,
Aynı yüreğin sesini duyabilmektir.
Ne büyük laflara ihtiyaç vardır,
Ne de gösterişli cümlelere…
Bir “nasılsın?” deyişinde saklıdır bazen,
Koca bir sevgi, koca bir emek.
Dost, yarana merhem olan değil sadece,
Yaranı senden önce hissedendir.
Düştüğünde kaldıran el değil,
Düşmeden önce tutan yürektir.
Öyle dostlar vardır ki hayatta,
Adını anınca içi ısınır insanın.
Rabbim eksiltmesin gönlümüzden onları,
Çünkü bazı insanlar şiir gibidir…
Okudukça değil, yaşadıkça anlaşılır.
Süleyman Özgüven