Şiirlerimi Astı

Şair: Gönül

Daha okumadan sesimi kesti
Hep şiirlerimi astı o benim
Sevgiye nefretin Rüzgarı esti
Hep şiirlerimi astı o benim

Tek cümleme bile değer vermedi
Ettiğim sitemim kabul görmedi
Şu gönül bahçeme birkez girmedi
Hep şiirlerimi astı o benim

Defterimi yırtıp fırlatıp attı
Gül kokan kağıda dikenler battı
Mutlu gülüşüme elemler kattı
Hep şiirlerimi astı o benim

Gel otur yanıma dinle derdimi
Öldümü kaldımı insan der dimi?
Bir cellat kalbini yere serdimi?
Hep şiirlerimi astı o benim

Değiştir yolunu karşıma çıkma
Kül olmuş alevi bir daha yakma
İstersen sözümü umruna takma
Hep şiirlerimi astı o benim

Çehresini döndü karşımda durdu
Yüreğim öksüzdü derinden vurdu
Kalemimi hassas yerinden kırdı
Hep şiirlerimi astı o benim

Zalim dar ağacı gönlüme çattı
Ben gözden düşerken sehpayı tuttu
Sanarsın uğrumda ateşi yuttu
Hep şiirlerimi astı o benim

Kapıları çarpıp terkedip gitti
Ona harcadığım gençliğim yitti
Gülruba yazmadan hikaye bitti
Hep şiirlerimi astı o benim

6/5 GÖNÜL KÜTÜK